Tłumaczenie z polskiego na język migowy może być fascynującym procesem, który wymaga uwzględnienia różnic lingwistycznych. Często zdarza się, że nie możemy dosłownie przetłumaczyć słowa po słowie. Warto dostosować się do własnej struktury języka migowego poprzez tempo znaków i mimikę twarzy. Przyjrzyjmy się kilku przykładom związanym z przepływem wody w rurze.

Czy konieczne jest używanie znaku "mała" i "płynąca i woda w równym tempie"? Czy to właściwe? Raczej nie. Lepiej oddać to poprzez ruch, który sugeruje niewielką ilość wody w rurze bez użycia znaku “mało” oraz delikatną mimikę twarzy. To wszystko występuje w zdaniu.

W tym przypadku możemy zmienić ten znak "spokojny" i na spokojną mimikę twarzy. Przykładowo: w rurze woda przepływa ze spokojną twarzą. Ta mimika twarzy nie sugeruje gwałtowności ani powolności przepływu. Jest to poprawne.

No cóż, nie używamy znaku "mocny" ani nie układamy twarzy na sposób martwy. Lepiej oddać to poprzez nadęcie policzków, co sugeruje dynamiczny i silny przepływ wody. Dodatkowo lepiej oddać intensywność tego przepływu. Będzie to lepiej wyglądać w gramatyce migowej, np. "w rurze woda przepływa" z wykorzystaniem mimiki twarzy, co oznacza mocny przepływ.

To tylko kilka ciekawych przykładów. Ważne jest, że nie przetłumaczymy z polskiego na migowy dosłownie. Należy uwzględnić mimikę twarzy, która wyraża intensywność przepływu oraz tempo ruchu. Dzięki temu uzyskamy poprawne tłumaczenie w języku migowym.